Speech Kirsten

Speech Kirsten (zus van Wick),
Arnhem, 23 oktober 2017

Lieve Wick,

Voor alles ben jij mijn grote broer. Mijn grote, gekke broer.

Jij hebt me leren dansen in de salle van Magnanas op de muziek van Michael Jackson. Het viel niet mee om die elpee heel mee te krijgen achter in het gele Toyatabusje.

Van mama mochten we nooit naast elkaar zitten omdat het anders altijd gedonder werd.

Eigenlijk zijn al mijn herinneringen met jou omgeven door gekkigheid en gezelligheid.

Deze laatste weken zijn heel erg intens geweest. Maar dankbaar ben ik dat ik je die weken nog veel heb gezien.

Dankbaar dat ik ervaren heb hoe belangrijk jij bent geweest voor zoveel mensen.

Dankbaar dat we het belangrijkste nog tegen elkaar hebben kunnen zeggen.

Dankbaar dat ik bij jouw bruiloft met Nathalie kon zijn.

Dankbaar dat ik weet dat ik ook belangrijk voor jou ben.

Dankbaar dat je me hebt verteld dat ik trots mag zijn op mijn kinderen.

Dankbaar dat je zo hebt genoten van alle baksels van Merel en mij.

Dankbaar dat Nathalie en ik een band hebben gekregen. En ik wil je nog wel verzekeren dat ik goed op haar zal passen, ik laat haar niet meer los.

Vorig weekend liep ik langs het strand in Texel met jou in gedachten. Toen heb ik het volgende voor jou geschreven:

Lieve Wick,

Jouw naam in zand geschreven
Verdwenen met het tij
Een leven is zo kwetsbaar
Het is te snel voorbij

Jouw naam zal blijven klinken
Want gegrift in hart en hoofd
Zullen wij jou nooit vergeten
Dierbare man, broer en zoon

Duizenden mensen heb jij beroerd
Door jouw werk en door jouw zijn
Onuitwisbare herinnering voor velen
Die jij voor altijd zult zijn

Nieuwsgierig tot het einde
Ben jij deze reis aangegaan
We zullen je intens missen
Maar moeten je laten gaan

Rust zacht, lieve Wick

terug